(1412 S. K. m. 27)
Dava: Babası H.K.yı kasten öldürmeğe nakıs derecede teşebbüsten kardeşi B.K.'yı kasten öldürmekten ve ruhsatsız silah taşımaktan sanık B.K nın yapılan duruşması sonunda : Suçlarının sübutuna ve öldürmeğe teşebbüs suçunda kanuni, öldürme suçunda takdiri azaltıcı sebeplerin kabulüne mebni TCK.nun 450/1, 61, 51/1, 449, 59, 6136 sayılı kanunun 13. maddeleri uyarınca öldürmekten 30 sene ağır hapis öldürmeğe teşebbüsten 11 sene 3 ay ağır hapis ve silah taşımaktan 6 ay hapis ve 200 lira ağır para cezaları ile mahkumiyetine ve işbu cezaları TCK.nun 77/1-2. maddeleri gereğince içtima ettirilerek 41 sene 3 ay ağır hapis cezasının infazına ve 202 lira yargılama giderinin sanıktan tahsiline dair OSMANİYE Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 24.5.1973 gün ve 1972/182 esas ve 1973/107 karar sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve para yatırılmış olmasına ve hükmün öldürme ciheti re'sen de temyize tabi bulunmasına mebni dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile yargıtay birinci ceza dairesine gönderilmekle duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda aşağıdaki karar tespit edildi.
Olay günü mağdur H. ile oğlu sanık B. arasında iş yüzünden tartışma çıktığı bu tartışma sırasında sanığın tabanca çektiğini gören oğlu B.tartışmaya katılarak (babaya silah çekilirmi) demesi üzerine sanığın bu kez kardeşi B.'e (seni öldürürsem ne lazım gelir) diyerek tabancasiyle ateş ederek kalp, sol akciğer ve mideyi parçalayacak derecede onu sol emem altından yaralamak suretiyle kasten öldürmüş olduğu gibi babası H.'e karşı da müteaddit def'alar ateş ettiği, H.'in kaçması ve araya köylülerin girmesi gibi mani sebeplerle hayatını kurtarabildiği ve böylece onu da kasten öldürmeğe nakıs derecede teşebbüs ettiği, ayrıca izinsiz ateşli silah taşıdığı toplanan deliller karar yerinde incelenip tartışılarak kabul olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş hükme dayanak yapılan kanıtların sübuta yeterli bulunduğu Adli Tıp Meclisinden alınan mütalaada B.'deki yaraların direkt atışla meydana getirilmiş olduğunun açıklandığı öldürülenin yaralandıktan sonra şuurlu olarak konuşup konuşamıyacağı hususunda Adli Tıp Meclisinden mütalaa alınmasının davayı daha fazla aydınlatacak bir nitelik taşımadığı, suçun tayin olunan vasfının soruşturmadan elde edilen sonuçlara uygun bulunduğu sanığın bir kez Kozan, 2 kez de Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesi'ne katılan hakimlerle burada çalışan tüm hakimleri reddi isteğinin merciince reddedildiği, buna rağmen sanığın Cezaevi müdürlüğü aracılığı ile mahkemeye gönderdiği 3.4.1973 günlü dilekçe de (...Ben Osmaniye Adliyesinde muhakeme olmamaya kararlı ve azimliyim... beni ahlak dışı sözlere mecbur etmeyin...) demesinin tabii mahkeme ve hakim önünde yargılanmak kuralına aykırı olduğu 24.5.1973 günlü oturumda tekrar başkan ve Osmaniye Adliyesindeki tüm hakimleri redde kalkmasının reddi hakim yetkisinin kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğundan yasal korumadan yoksun olduğu bu isteğin mahkemece reddedilmiş bulunmasının yasanın reddi hakim müessesesini koyması amacına uygun bulunduğu sanığın, temyiz itirazlariyle duruşmalı inceleme sırasında müdafiinin sübuta, vasfa, soruşturma eksikliğine ve reddi hakim isteğinin reddinin yersizliğine ilişen ve yerinde görülmeyen savunmalarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, temyizin kapsamına göre depo parasının gelir kaydına 13.3.1974 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy