(765 S. K. m. 449)
Dava: Adam öldürmekten sanık olarak Ordu Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan duruşması sonunda, beraetine karar verilen H. V.nin tutuk kaldığı günler için 466 sayılı kanun gereğince tazminat takdiri hakkında vaki isteği üzerine aynı mahkemece yapılan inceleme sonunda; adı geçen davacıya tutuk kaldığı günler için 93,80 liralık yemek masrafı düşünüldükten sonra 656 lira 20 kuruş maddi ve 200 lira manevi tazminat ile ayrıca 200 lira avukatlık ücretinin davalı hazineden tahsili ile davacıya verilmesine dair ittihaz olunan 20.3.1973 gün ve 1972/12 esas ve 1973/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi hazine vekili ile davacı tarafından istenilmiş ve para yatırılmış olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Yargıtay Birinci Ceza Dairesine gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği konuşuldu ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Toplanıp karar yerinde tartışılan elverişli delillere göre davalı hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak:
1- Çiftçi olan davacının iş bulamadığı sıralarda da mesaisini evinde ve kendi arazisinde de değerlendirebileceği düşünülmeden çalışmadığı kabul edilen günler için tazminattan mahrum edilmesi,
2- Kendisinin sebebiyet vermediği bir haksız tutuklanmadan ötürü ceza evindeki yemek bedelinin de tazminattan düşülmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, davacının temyiz itirazları ve tebliğname bu bakımlardan yerinde görüldüğünden hükmün tebliğname gibi yukarıdaki nedenlerle CMUK. nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıya ait depo parasının gelir yazılmasına, davacıya ait depo parasının geri verilmesine 12.03.1974 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy