(765 S. K. m. 49)
Öldürmek kastı olmaksızın Ş.'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık H.'nin yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin, (Çorum Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 1.12.1992 gün ve 68/158 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası Cumhuriyet başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1337 doğumlu olup, kronik kalp hastalığı bulunan mütevaffa Ş.'ın haksız bir davranışla, hamili bulunduğu demir dirgeni alıp, sanık H.'ye hücum ettiği, dirgen darbeleri ile sanığı burun ve sağ koldan olmak üzere 7 gün iş ve gücünden kalacak düzeyde yaraladığı, saldırı altında kalan ve aldığı kanamalı yaraların etkisi ile savunma içgüdüsüne düşürülen sanığın mütevaffa ile bir mücadeleye girdiği, bu mücadelenin sanığın savunmasına göre dirgeni alıp atma ve mütevaffa Ş.'ı iteleme düzeyinde kaldığı; Bazı beyanlara görede yerde mücadele biçiminde şekillendiği, hadisenin bu evresinde mütevaffanın eşi gelerek onu alıp evine götürdüğü, olayın bu anına yetişen tanık M.'in mütevaffa'nın herhangi bir yerinde yara ve bere bulunmadığını net ve inandırıcı tarzda açıkladığı, eşi tarafında eve götürülen Ş.'ın musap olduğu kronik kalp hastalığının akut krize dönüşmesi sonucu öldüğü dosya kapsamı ile sübuta erdiğine göre; sanığın eyleminde müessir fiil kastından söz edilemeyeceği ve saldırıyı önlemeye yönlelik ve savunma düzeyinde ölçülü davrandığının kabulü icap edeceği düşünülmeden beraatine hükmedilmesi icap ederken eylemi vasıflandırmada hataya düşülerek yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde addedildiğinden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 5.5.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy