(765 S. K. m. 452)
Dava: Öldürmek kastı olmaksızın M. ...'nın ölümüne sebebiyet vermekten sanık İ. ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ilişkin BAKIRKÖY Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.9.1993 gün ve 33/206 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; İncelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın 2.9.1991 tarihli Sulh Hakimi huzurunda verdiği ifadede " önce taşla vurduğu, daha sonra maktulün yüzüne taşla vurduğunu ve maktulün umumi yola düştüğünü ifade etmesine, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 28.4.1993 tarihli raporunda " maktülenin kafada tepe kısmı, sağ kol üzerindeki raddi yaralar ile yüzdeki yüzeysel yaraların sert ve künt bir cisimle ayrı ayrı travma ile husule gelebileceği gibi ölüme neden olan genel beden travması ile de oluşabileceği" tıbben tefrikinin yapılamayacağının açıklaması ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığın taşla maktüleye vurması ve yola düşürmesi ile araba çarpması sonucu ölümün meydana gelmesinde illiyet bulunduğunun kabulü ile TCK.nun 452/2. madde ve fıkrasının uygulanmasının hak ve nesafete uygun olacağı kanaatine varılarak, sanık vekilinin temyizi veçhile hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA 11.05.1994 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy