(765 S. K. m. 455/1, 29/son)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi İrfan Oral'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık Eyüp Demirel'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda Hükümlülüğüne ilişkin İSTANBUL Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/6/1996 gün ve 115/126 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdahil taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun subutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebeb bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin eksik soruşturmaya, alt sınırdan ceza tayini ile TCK.nun 59, 647 sayılı yasanın uygulanması gerektiğine müdahil ve vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine.
Ancak;
Uzman çavuş olarak orduda kalan ve görevi icabı kendisine tevdi edilmiş Cold tabancasının tüm özelliklerini bildiğine kuşku bulunmayan sanık Eyüp'ün arkadaşı maktül İrfana hitaben "sen bize yamuk yapmayasın bizi rezil etmiyesin yoksa seni vururum" dedikten sonra tabancasını çekerek önce maktulün beline dayadığı, maktul İrfan'ın" biz demirden korksak Diyarbakır'da askerlik yapmazdık" cevabını vermesi üzerine de kafasına dayayarak tetik düşürdüğü, patlayan silah sonucu maktulün bitişikten aldığı kurşun isabetiyle öldüğü, sanık ile maktul arasında kastın kabulünü gerektirecek bir husumetin olmaması nedeniyle ve şüphenin giderilmemiş oluşuna dayanılarak fiilin tedbirsizlik ve dikkatsizlikle ölüme sebebiyet vasfında olduğunun kabulü gerektiği kabul edilebilir ise de;
Sanığın davranışının; yaşamda görülebilecek en üst düzeydeki tedbirsizlik ve dikkatsizlik oluşumlarından kabul edilerek TCY.nın 455/1. maddesinde öngörülen cezaların en üst seviyesinden yaptırıma müstehak sayılması ve yasanın 29/son maddesindeki verilere göre adalet ve nesafet ölçülerine uyarlanması gerekirken, oluştaki kasta yakın sorumluluğu karşılamaktan uzak kalır düzeyde bir teşdit uygulamasıyla yazılı biçimde karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve müdahiller vekilinin temyizi bu yönüyle isabetli görülmekle hükmün BOZULMASINA tebliğnamedeki görüşe aykırı olarak ancak sonuç düşünceye uyularak 26/5/1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy