(1412 S. K. m. 310) (2709 S. K. m. 38) (765 S. K. m. 2, 70, 75, 450) (4616 S. K. m. 1)
Dava: Arif Özsoy, Bekir Özsoy ile Hasan Özsoy'u taammüden ve kangütme saikiyle birlikte öldürmekten, Ercan Özsoy'u da silahla birlikte yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar Ömer Özsoy ile Özcan Özsoy'un yapılan yargılanmaları sonunda: 1 yıl 8 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezasıyla hükümlülüklerine ve diğer sanıklar Menderes Özsoy ile Yusuf Özsoy'un üzerlerine atılı müsnet suçtan beraatlerine ilişkin Çorum Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 21.3.2001 gün ve 173/54 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Ömer Özsoy, Özcan Özsoy ve müdahil taraflarından istenilmiş sanıklar duruşmada talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Müdahil Kadir Özsoy vekili kararı temyiz ettiğini belirterek beyanını hüküm fıkrasının altına yazdırmış ise de; zabıt katibi ve hakim tarafından tasdik edilmemesi nedeniyle CMUK. 310/1. maddesine uygun bulunmadığı 17.7.2001 günlü dilekçeyi ise süresinden sonra verdiği anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine,
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Özcan ve Ömer'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz layihasında ve duruşmada sanık Ömer yönünden sübuta, Özcan yönünden vasfa, tahrikin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a- Sanıklar Özcan ve Ömer hakkında uygulamanın ölüm cezası ile başlatılması, 17 Ekim 2001 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve T.C. Anayasası'nın 38. maddesine; savaş, çok yakın savaş tehdidi ve terör suçları halleri dışında ölüm cezası verilemez hükmünü ekleyen 4709 Sayılı Yasa ve TCY. 2/2. maddesi uyarınca TCK. 450. maddesince verilebilecek ölüm cezalarının hukuki dayanağının kalmaması, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nce ceza yasalarında yapılacak uyarlama ve değişimler çerçevesinde sanıkların öldürme suçlarıyla ilgili olarak yerel mahkemece yeniden hüküm kurulması lüzumu,
b- Sanıklar hakkında mağdur Ercan Özsoy'u yaralama ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçları nedeniyle 4616 sayılı yasanın 1/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
c- TCK. 450. maddenin; kısa ve gerekçeli kararda yazılmaması,
d- TCK. 70. madde uyarınca öldürmeden verilen 2 müebbet ağır hapis cezasının ayrı ayrı hücre cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken 1 yıl 6 ay hücre cezası tayini,
e- Kabul ve uygulamaya göre;
6136 sayılı yasaya muhalefetten verilen ağır para cezasının TCK. 75/2. maddesi gereğince ayrıca infazına karar verilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı sanıklar müdafiinin duruşmada ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 26.03.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy