(213 S. K. m. 352, 353)
Dava: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık Ahmet Rıza K'ın yapılan yargılanması sonunda: Beraatına dair D. 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2000 gün ve 1999/139 Esas, 2000/317 Karar Sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 9.4.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Sahte oldukları iddia olunan 5.9.1997 ve 20.10.1997 tarihli faturaları düzenleyen T. San ve Tic. Ltd. Şti. nin 30.6.1996 tarihinden itibaren işçi çalıştırmadığını bildirmesine ve sadece işyeri kirasından dolayı muhtasar beyannamelerini vermesine rağmen, Ağustos 1997 döneminden itibaren yüksek tutarlı mal alışı yaptığı firmaların mükellefiyet kayıtlarının bulunmadığı, faturalarını sahte olarak bastırıldığı, bu nedenle satış faturalarının da gerçeği yansıtmadığının tesbit edildiği ve yine suça konu 17.2.1997 tarihli faturayı düzenleyen G. Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. nin mal alış ve satış faturalarının gerçeği yansıtmadığının tespit edildiği, şirketin yetkilisi Ramazan S'in imzasının bulunduğu 29.12.1998 tarihli tutanaktaki beyanında hiçbir mal hareketi olmaksızın komisyon karşılığı fatura alıp sattıklarını ifade ettiği, adı geçen şirketin alış ve satış faturalarındaki yazıların aynı kişiye ait olduğunun belirtildiği, sanığın da yevmiye defterine kaydettiği gider belgelerini ibraz etmediği, yüksek meblağları içeren suça konu faturalar bedellerinin satıcılara ödendiğine ilişkin geçerli belgelerin ibraz edilmeyip elden ödendiğine dair savunmasının ticari yaşamın işleyişi ve kanıtlama gereksinimine uygun bulunmadığı taşıma ve sevk irsaliyesinin olmadığı anlaşılmasına göre yüklenen suçun sübuta erdiğinin kabulü ile tarh dönemleri itibariyle suçun teselsül ettiği de dikkate alınarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hükme esas alınan tanık Ramazan S'in denetmene verdiği suçun kabulüne ilişkin ifadesine itibar edilmemesi nedeni de açıklanmadan yeterli kanıt bulunmadığından bahisle beraatına dair hüküm tesisi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy