(765 S. K. m. 30, 59, 503, 522) (647 S. K. m. 5) (1412 S. K. m. 322)
Dava ve Karar: Dolandırıcılık suçundan sanık K. Y.'ın yapılan yargılanması sonunda, TCK. nun 503, 522, 59/2 ve 647 Sayılı Yasanın 5. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis ve 1.096.942.700 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine dair Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.4.2001 gün ve 2000/524 Esas, 2001/277 Karar Sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 12.6.2002 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Dosya içeriğine, sanığın dairemizce aynı nitelikteki suçundan verilen 15.4.2002 tarih ve 3172 karar nolu mahkumiyetine ilişkin onama ilamına ve hükmün dayandığı gerekçesine göre tebliğnamenin 1. bendindeki, haksız menfaatin hesaplanmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 2. bendindeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, elde edilen haksız menfaatin 8.000 yerine 1.600 Amerikan Doları olarak kabul edilmesi ve suç tarihinin 20.4.2000 olduğu gözetilmeden 1.4.2000 tarihindeki kur üzerinden paraya çevrilmesi ve adli sicil kaydının 4. sırasında bulunan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.6.1996 gün ve 1995/255 esas, 1996/142 karar sayılı ilamı ile kendiliğinden hak almak suçundan neticeten verilen 1.050.000 lira ağır para cezasının tekerrüre esas teşkil ettiğinin gözetilmemesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Hükümden sonra 10 Şubat 2003 gün ve 25020 Mükerrer Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrası gereğince para cezalarında bin lira küsrünün atılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ise de; bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK. nun 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa hükmolunan sonuç ağır para cezasının 1.096.942.000 liraya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 03.07.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy