(5237 S. K. m. 7) (5335 S. K. m. 22) (5083 S. K. m. 2) (5252 S. K. m. 9) (5235 S. K. m. 10, 11)
Dava: Hırsızlık suçundan sanıklar Şefket Yılmaz, Emrullah Yılmaz ve Kenan Yılmaz'ın yapılan yargılamaları sonunda, sanık Şefket Yılmaz'ın mahkumiyetine, sanıklar Emrullah Yılmaz ve Kenan Yılmaz'ın beraatlerine dair Hizan Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2001 tarih ve 2001/43 Esas, 2001/73 Karar s. hükmün süresi içerisinde Yargıtayca tetkiki üst ve o yer Cumhuriyet Savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 16.07.2004 günlü tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dairemizin 5.7.2004 tarih ve 2003/6504 esas, 2004/6097 karar s. tevdii kararı ile mahalline gönderilen dosyayla ilgili Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinin 24.8.2004 günlü yazı içeriği karşısında üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
1- İddia, sanıklar Emrullah Yılmaz ve Kenan Yılmaz aşamalardaki yüklenen suçu işlediklerine ait savunmaları, dosya içerisinde bulanan 17.6.2001 günlü olay ve olay yeri tesbit tutanağı ile sair tutanak içerikleri karşısında, hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilen sanık Şefket Yılmaz ile fikir ve eylem birliği içerisinde bulunup suçu birlikte işledikleri anlaşılan sanıkların mahkumiyetleri yerine, fiziki yapıları ve yaşları itibariyle atılı suçu işlemelerinin mümkün olmadığından bahisle delil yetersizliğinden beraatlerine karar verilmesi kanuna aykırı,
2- Üst Cumhuriyet Savcısının sanık Şefket Yılmaz hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:
Hükümden sonra, 01.05.2005 gününde yürürlüğe giren, 5335 S. Kanunun 22. maddesi ile 5083 S. Kanunun 2. maddesine eklenen son fıkra uyarınca, bir Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların atılmasında ve 01.06.2005 gününde yürürlüğe giren 5237 S. Türk Ceza Yasasının 7 ve 5349 S. Kanunla değişik 5252 S. Türk Ceza Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9. maddeleri uyarınca; anılan Kanunlar değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ile 5235 S. Yasanın 10 ve 11. maddelerinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, üst ve yerel Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 S. Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 S. CMUK. nun 321 inci maddesi uyarınca istek gibi BOZULMASINA, 30.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy