Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2005/3114 Esas 2007/1216 Karar

(765 S. K. m. 460) (1412 S. K. m. 259)

Dava: Ali İçli'yi kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten, Atilla İçli ile Osman Kisek'i de ayrı ayrı yaralamaktan ve konut dokunulmazlığını bozmaktan sanıklar Mehmet Fırat, Bahri Fırat ile Vedat Kuştepe, işbu suçlara sanıkları azmettirmekten sanık Süleyman Fırat'ın yapılan yargılanmaları sonunda; beraatlerine, sanık Mehmet Çevik hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 460. maddesi gereğince düşürülmesine ilişkin Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2005 gün ve 118/140 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Karar: 1- Cumhuriyet Savcısı 01.08.2005 tarihli temyiz dilekçesinde ve 31.05.2005 tarihli celsedeki beyanlarında sanık Mehmet Çevik'in mesken masuniyeti ihlal suçunu temyiz etmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Sanık Bahri’nin, mağdur Osman’ı yaralamak, sanık Vedat’ın mağdur Ali’yi öldürmeye teşebbüs etmek, ayrıca mağdur Atilla ve Osman’ı yaralamak, sanık Süleyman’ın mağdur Osman’ı yaralamak suçu yönünden, sanık Mehmet Fırat’ı mağdur Ali ve Atilla’ya karşı azmettirmek suçlarından dolayı görevsizlik kararı verilmişse de, iddianamede bu suçlar yönünden kamu davasının açılmadığı anlaşılmakla zamanaşımı süresi içinde bu suçlar yönünden CMUK. nun 259. maddesi gereğince ek iddianame düzenlenmesi mümkün görülmüştür.

3- A) Sanık Mehmet Fırat’ın mağdur Ali'yi öldürmeye tam teşebbüs ve Atilla’yı yaralamak, sanık Vedat Kuştepe’nin kavgaya dahil olmak suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, Cumhuriyet Savcısının bu suçlar yönünden sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA,

B) Sanık Bahri’nin mağdur Ali'yi öldürmeye tam teşebbüs ve mağdur Atilla’yı yaralamak, sanık Mehmet Fırat’ın mağdur Osman’ı yaralamak, sanık Süleyman’ın sanık Bahri’yi, mağdurlar Ali ve Atilla’yı yaralamak konusunda azmettirmek, ayrıca sanık Bahri, Mehmet Fırat, Vedat ve Süleyman’ın mesken masuniyeti ihlal suçları yönünden yapılan temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde sanık Süleyman’ın kızı olan Sevgi’ye mağdur Osman’ın laf atması üzerine sanık Süleyman’ın yanına diğer sanıklar Bahri, Mehmet ve Vedat’ı da alarak oto ile mağdur Osman’ın evinin önüne gidip içeriye girdikleri sanık Süleyman’ın azmettirmesi sonucu sanık Bahri’nin, Ali ve Atilla’yı kesici aletle yaraladığı, gelişen bu kavga sırasında sanık Mehmet’in de mağdur Osman’ı ayrıca yaraladığı, eve giren sanıklar Süleyman, Bahri, Mehmet ve Vedat’ın mağdur Osman’ın konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işledikleri olayın oluş şekli, özellikle olaydan hemen sonra tespit edilen sanık Mehmet Çevik, mağdur Osman Kisek, Atilla İçli ile tanıklar Abdülkadir Atlı ve Mehmet Tunç’un anlatımlarından anlaşılmakla;

a) Mağdur Ali’nin raporları ve tıbbi belgeleri Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek mağdurun vücudunda kaç adet yara bulunduğu, herbir yaranın yaşamsal tehlike geçirmesine sebebiyet verip vermediği hususları açıklığa kavuşturulduktan sonra, sanık Bahri ve Süleyman’ın suçlarının vasfının tayin ve takdiri,

b) Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.ile 765 sayılı TCK.nun ilgili bütün hükümlerinin olaya ayrı ayrı ve somut olarak uygulanması suretiyle karşılaştırmasının yapılıp lehe kanunun belirlenmesi lüzumunun doğması,

c) Sanık Bahri’nin mağdur Atilla’yı yaralamak eyleminden, sanık Mehmet Fırat’ın mağdur Osman’ı yaralamak, sanık Süleyman’ın mağdur Atilla’yı yaralamak konusunda sanık Bahri'yi azmettirmek ayrıca sanık Bahri, Mehmet Fırat, Vedat ve Süleyman’ın mesken masuniyeti ihlal suçları yönünden mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına ve mevcut delillere uymayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Sonuç: Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 08.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)

Full & Egal Universal Law Academy