(5237 S. K. m. 7) (765 S. K. m. 59, 80, 342) (5252 S. K. m. 9) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 318)
Dava: Resmi evrakta sahtecilik suçundan sanıklar Barış Özyurtlu ve Mehmet Esirgenç'in yapılan yargılamaları sonunda, 765 sayılı TCK. nun 342/1, 80 ve 59/2. maddeleri gereğince sanık Barış Özyurtlu'nun 1 yıl 11 ay 10 gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine, sanık Mehmet Esirgenç'in beraatine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2004 gün ve 2003/157 Esas, 2004/263 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık Barış Özyurtlu müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 11.07.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, sanık Barış Özyurtlu müdafii Av. Mehmet Mermer'in 16.07.2004 havale tarihli dilekçesi ile duruşmalı inceleme isteminin hükümden sonraki yasal değişiklikler nedeniyle 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verilip, katılan vekilinin 11.08.2004 havale tarihli dilekçesi ve T.C. Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün 09.08.2004 gün ve B.07.0.BHM.00.00.4221/94948-30480 sayılı oluru ile sanık Barış Özyurtlu hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşıldığından, katılan vekilinin sanık Mehmet Esirgenç hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi ile sanık Barış Özyurtlu müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Karar: 1- Sanık Barış Özyurtlu'nun Azerbaycan'dan, kaydı bulunmayan 1988 model 250 D tipi Mercedes marka otomobili 21 Kasım 1997 tarihinden önce 02.11.1997 tarihinde edinmiş gibi sahte sahiplik belgesi ile bedelsiz ithalat rejiminden yararlanarak Türkiye'ye ithal ettiği, diğer sanık Mehmet Esirgenç'in de otomobilin yurt dışından getirilmesinde, gümrük işlemlerinin yapılmasında ve üçüncü kişilere satılmasında sanık Barış Özyurtlu ile birlikte hareket ettiğinin iddia olunması, sanık Barış Özyurtlu'nun, talimatla alınan ifadesinde, 1994-1999 yılları arasında Azerbaycan'da Eczacılık Fakültesinde okuduğunu, Diş Hekimliği Fakültesinde okuyan Göksel isimli arkadaşının kendisini diğer sanık Mehmet Esirgenç'le tanıştırdığını, sanık Mehmet'in yurt dışından araç getirme hakkını satın almak istemesi üzerine kendisine Türk Konsolosluğu'ndan vekalet verdiğini, üzerinde herhangi bir araç kaydı olmadığını, daha sonra sanık Mehmet'in ne yaptığını bilmediğini, 1999 yılında Türkiye'ye döndüğünü, telefonla çağrılması üzerine Ankara'ya gittiğini, aracı devir etmek için gerekli işlemlerin yapıldığını, sahtecilik suçuna iştirak etmediğini, sadece permi hakkını para karşılığı sattığını, Türkiye'ye getirilme olayından haberinin olmadığını, mahkemedeki beyanında da talimat ifadesini kabul etmediğini, Mehmet'in ismini yanlış söylediğini, belirtmek istediği kişinin Erkan isimli şahıs olduğunu, Erkan'ın nerede olduğunu bilmediğini, Azerbaycan Konsolosluğunda genel vekaletname verdiğini, sanık Mehmet Esirgenç'in, otomobile ait evrakları tanımadığı bir kişinin trafiğe götürdüğünü, alım-satım da sakınca yoktur demeleri üzerine aracı satın alıp galerici vasıtası ile başkasına sattığını savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; öncelikle dosyada bulunan onaysız belge fotokopileri ile Dairemize intikal eden aynı nitelikteki dava dosyalarından, 2002/40959 Hazırlık sırasında kayıtlı soruşturma evrakı arasında olduğu anlaşılan Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı Müfettişlerince düzenlenen 17.05.2002 gün ve 2/3/1 sayılı raporun asılları veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi, iddiaya konu olan ve dosya arasında bulunmayan sahiplik ve nakil belgelerinin temin edilmesi, 02.11.1997 tarihli Azerbaycan Cumhuriyeti Nakliye Vasıtası Tescil Belgesinin gerçek olup olmadığının ve suça konu aracın sanık Barış Özyurtlu tarafından hangi tarihte satın alındığının, işlemlerin kim veya kimler tarafından yapıldığının, bu sanıktan önceki malik yada maliklerinin kimler olduğunun Azerbaycan Cumhuriyeti Devleti'nin yetkili makamlarından tekrar sorulması, sanıklar hakkında Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesine 30.04.2003 tarihli iddianame ile kaçakçılık suçundan açılan dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, 21.11.1997-31.12.2000 tarihleri arasında bedelsiz ithalat işlemlerinin hangi esaslara göre yapıldığının Gümrük Müsteşarlığından sorulması ve bedelsiz ithalatla ilgili değişiklikleri kapsayan mevzuat da göz önünde bulundurularak toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
2- Ceza Genel Kurulu'nun 20.4.2004 gün ve 47-101 sayılı kararında açıklandığı üzere, vekalet ücretinin asil yerine vekil lehine hükmolunması, yasaya aykırı,
3- Hükümden sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca; anılan Kanunlar değerlendirilerek sonucuna göre sanık Barış Özyurtlu'nun hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Barış Özyurtlu müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy