(765 S. K. m. 99, 491, 508) (1412 S. K. m. 315, 321, 372) (5320 S. K. m. 8) (YCGK 20.06.2000 T. 2000/6-120 E. 2000/137 K.)
Dava: Güveni kötüye kullanmak suçundan sanıklar K. ve A.O.'ın yapılan yargılamaları sonunda: 765 Sayılı TCK. nun 99, 508 maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2004 gün ve 2002/601 Esas, 2004/935 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi şikayetçi ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama-bozma isteyen 07.11.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Şikayetçi vekilinin, sanık A.O. hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Şikayetçi vekilinin 20.09.2004 tarihli oturumda sanıklardan A.O. hakkında şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle CMUK. nun 372. maddesine göre katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 315. maddesi uyarınca reddine dair aynı mahkemenin 25.11.2004 gün ve 2002/601 esas, 2004/935 sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle anılan ek kararın istem gibi ONANMASINA,
2- Katılan vekilinin, sanık K. hakkında kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Katılanın, kendisine ait aracı satması amacı ile Selahattin isimli şahsa verdiğini ve bu şahsın da otoyu satmak için pazara getirdiğinde sanıkların müşteri gibi davranıp araca baktırıp geri getireceklerini söyleyip götürdükleri ve bir daha geri dönmediklerinin iddia edilmesi karşısında, eylemin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nun 491/3 maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacağı ve bu suçun da şikayete tabi suç olmadığı nazara alındığında, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2000 gün ve 6/120-137 sayılı kararlarında belirtildiği üzere şikayetten vazgeçmede sirayeti düzenleyen 765 sayılı TCK. nun 99/2. maddesinin kıyas yoluyla müdahaleden vazgeçmede uygulanması olanaksız olduğu, birden fazla sanığı olan davada şikayetçinin sanıklardan bir kısmı hakkında davaya katılması olanaklı olduğu gibi tüm sanıklar hakkında davaya katıldıktan sonra bir kısım sanıklar hakkında davadan vazgeçmesi de olanaklı bulunduğu gözetilerek katılanın sanıklardan A.O. ile ilgili şikayetinden vazgeçmesi halinde vazgeçmenin diğer sanık K.'a sirayet etmeyeceği, bu sanık hakkında yargılamaya devamla hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması usulsüz bulunduğundan ve katılan vekilinin bir sanık yönünden temyiz isteminin reddine ilişkin kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
İsnat edilen suçun sübutu halinde zilyetliğin devredilmemesi nedeniyle eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin yargılamaya devamla sonucuna göre hüküm kurulması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy