(1412 S. K. m. 223) (5271 S. K. m. 193) (5320 S. K. m. 8)
Dava ve Karar: Dolandırıcılık suçundan sanık H. A.ın yapılan yargılaması sonunda beraatine dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2005 gün ve 2004/355 Esas, 2005/325 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozmayı isteyen 28.3.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.1992 gün ve 225-236, 02.10.2001 gün ve 212-97 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılmayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 Sayılı CMUK.nun 223/son madde ve fıkrasına paralel bir hüküm içeren 5271 Sayılı CMK.nun 193/2. maddesinin, ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, iddianamede tarif edildiği şekilde fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgulaması yapılmasının gerektiği gözetilmeden sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,
Sonuç: Yasaya aykırı katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy