1. Ceza Dairesi 2006/894 E., 2006/2130 K.
"İçtihat Metni"
Faillerin iradesinden hariç gayri melhuz esbabın inzamımı sonucu İsmail'in ölümüne sebebiyet vermekten sanıklar Bektaş, Altan, Mahir ile Ulaş, işbu kavgaya katılmaktan adıgeçen sanıklar ile kavgada silah boşaltmaktan adı geçen sanık Ulaş'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; Mahir'in öldürme, Ulaş'ın kavgada silah boşaltmaktan hükümlülüklerine, Altan, Ulaş ile Bektaş'ın atılı suçtan beraatlerine ilişkin (Nevşehir Ağır Ceza Mahke-mesi)'nden verilen 20.09.2005 gün ve 139/235 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar Mahir ve Ulaş müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1) Sanık Ulaş'ın kavgada silah boşaltmak suçundan mahkumiyetine dair 11.03.2004 tarih 170/94 sayılı karar temyiz konusu olmayıp, Dairemizin 17.03.2005 tarihli bozma kararında da inceleme dışı bırakılarak kesinleşmiş olduğundan, bu yönde tekrar karar verilmesi hukuken yok sayılmıştır.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mahirin suçunun sübutu kabul, takdire dayalı cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Ulaş, Altan ve Bektaş hakkında öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir
kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mahir müdafiinin eksik soruş turmaya, suçun sübut bulmadığına vesaireye, müdahiller vekilinin sanıklar Altan, Ulaş ve Bektaş yönünden suçlarının sübut bulduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar Ulaş, Altan ve
Bektaş'ın beraatlerine dair hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
3)Sanık Mahirin mahkumiyetine dair hükmün değerlendirmesinde;
Sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Kavga ortamında sanığın yumruk atması sonucu yere düşen maktulün, kendisinde kalp damar hastalığının olayın stresi ve eforu ile aktif hale geçmesi sonucu gelişen solunum ve dolaşım yetmezliğinden öldüğü olayda, küçük bir yerleşim yeri olan köy ortasında maktulün kalp hastası olduğunu bilip bilmediği detaylı bir şekilde araştırılarak, sonucuna göre, bilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 22, 23 ve 85. maddeleri kapsamında bilinçli taksir sonucu öldürme, aksi halde 5237 sayılı TCK'nın 86/2 aracılığı ile 85. maddeleri kapsamında sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken 765 sayılı TCK'nın 452/2. maddesinin lehe olduğundan bahisle hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.