(5237 S. K. m. 53, 62, 207) (5271 S. K. m. 230, 232) (5275 S. K. m. 90) (5320 S. K. m. 8) (6762 S. K. m. 592, 669, 730)
Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, özel kıyafetleri usulsüz kullanmak suçlarından sanık Ö
'ın yapılan yargılaması sonunda mahkumiyetine dair Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.01.2006 gün ve 2005/1223 Esas, 2006/1 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 20.01.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü;
I- Resmi belgede sahtecilik ve özel kıyafetleri usulsüz kullanmak suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 Sayılı CMK. nun 232/2-c maddesi uyarınca, gerekçeli karar başlığında gösterilmeyen suçların işlendiği yerler ve zamanlarının mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin delil bulunmadığına, soruşturmanın eksik yapıldığına, suçun sabit olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
5237 Sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan TCK. nun 53/1-2. maddeleri gereğince sanığın ceza süresince belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin ibareler çıkartılarak yerine sanığın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklarından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA,
II- Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince,
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin delil bulunmadığına, soruşturmanın eksik yapıldığına, fazla ceza verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1- Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 15.02.2005 gün ve 2005/6-16-14 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın şikayetçilere yönelik işlediği dolandırıcılık ve resmi nitelikte olmayan senet düzenlemek suçlarını oluşturan her bir eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 61. maddesinin 1.fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ayrı ve bağımsız olarak hüküm fıkrasında değerlendirilerek ve somut gerekçeler tek tek belirtilmesi ve ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkı kullanılarak temel ceza belirlenip kişiselleştirildikten sonra ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde, işlenen suçlardan edinilen haksız menfaat miktarı farklı olduğu da gözetilmeden dolandırıcılık suçlarından 5237 Sayılı Yasanın 157/1, 62. maddeleri ile tek hüküm kurulup verilen 10 ay hapis cezası ve 1.666 YTL adli para cezasının 8 defa uygulanmasına, resmi nitelikte olmayan senet düzenlemek suçlarından ise 207/1, 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının 2 defa uygulanmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK. nun 230-232. (1412 Sayılı CMUK. nun 268.) maddelerine muhalefet edilerek toplu hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı yasanın 61/8 maddesi uyarınca adli para cezasının hesaplanmasında artırma ve indirimin belirlenen tam gün sayısı üzerinden yapılıp, sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan 20 YTL. nin çarpılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması sonucu fazla ceza tayini,
3- 5237 Sayılı Türk Ceza Yasasında cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmayıp 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesine göre cezaların diğerinden bağımsız olması, birden fazla hükümdeki cezaların toplanmasının infazı sırasında yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cezaların içtima ettirilmesi,
4- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, sanığın ceza süresince 53.maddede belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
5- 5271 Sayılı CMK. nun 232/2-c maddesi uyarınca, suçların işlendiği yerler ile zamanlarının gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy