(5237 S. K. m. 25, 27, 29, 53, 35, 81, 86, 87) (1412 S. K. m. 322)
Dava: A. Can'ı kasten öldürmekten, A. Cem'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık H.Servet'in yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Kartal Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.11.2006 gün ve 77/408 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı, sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, sanık hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın adam öldürme ve silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde adam öldürme suçunun niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede TCK'nın 25, 27/2. maddelerinin şartlarının varlığına yönelen müdahiller vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
1) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla Salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilen, adam öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2) Sanığın mağdur Ahmet'e yönelik eyleminde; oluş ve kabule göre; alkollü olan maktulün küfür etmesi üzerine başlayan tartışma ve kavgada mağdurun önce kardeşi olan maktule engel olmaya çalıştığı, ancak sonra maktul ile birlikte sanığa küfür edip saldırdıkları, sanığın ruhsatlı tabancasıyla mağdur ve maktule, şarjördeki mermiler bitene kadar ateş ettiği, mağduru ikisi göğüs bölgesinden biri bacak bölgesi olmak üzere üç yerinden pnömotraksa neden olacak ve hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı olayda;
a) Sanığın kastının adam öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeyerek adam öldürmeye teşebbüs suçu yerine yaralamadan hüküm kurulması,
b) Mağdurdan kaynaklanan haksız hareketlerin ağır düzeyde olmaması karşısında, TCK'nın 29. maddesi ile 3/4 oranında indirim yerine makul oranda yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
c) Kabule göre;
I- Temel cezanın TCK'nın 86/1. maddesi ile belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle TCK'nın 86/3-e maddesiyle bu miktar üzerinden artırım yapılarak daha sonra TCK'nın 87/1-3. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde 86/3-e delaletiyle 87/1-3. maddesine göre doğrudan 6 yıl hapse hükmolunması,
II- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla Salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi,
III- Kemik kırığından ibaret yaralanma nedeniyle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, C.Savcısının, müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 05.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy