TEBLİĞNAME : 1-B/2009/142865
MAHKEMESİ :(MUĞLA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :04/12/2008 - 11/318
SUÇ :Adam öldürme
Hırsızlık suçunu kolaylaştırmak maksadıyla N..T..'i öldürmekten ve hırsızlıktan sanık Ş..K..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (MUĞLA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/12/2008 gün ve 11/318 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada sübuta, yasal savunmaya, yasal savunma sınırının aşıldığına, tahrik olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa, dosya içeriğine ve karşıtı kanıtlanamayan sanık savunmalarına göre; olaydan bir süre önce tanıştığı maktul ile aynı evde kalan sanık ile maktulün birlikte alkol aldıkları, gecenin ilerleyen saatlerinde sanığın uyuduğu odaya çıplak olarak gelen maktulün, sanığa cinsel saldırıda bulunmaya kalkıştığı, bir süre sonra yeniden sanığın yanına gelen maktulün, hakaret ederek sanığa etkili eylemde bulunması üzerine olay yerinde bulunan baltayı alan sanığın, künt tarafıyla maktule vurduğu, ayaklarından ve boynundan elektrik kablosuyla bağlı olarak bırakıp olay yerinden kaçtığı, maktulün 3-4 gün sonra ölü olarak bulunduğu olayda;
a)Sanığın, hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin kuşkudan öte kanıt bulunmadığı gözetilmeden soyut gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,
b)Maktulün parasını veya başkaca eşyasını aldığına ilişkin kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, otopside belirtilen yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü tek başına ortaya koyamacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin kanıt bulunmadığından, maktulden kaynaklanan haksız söz ve davranışlar nedeniyle sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde tahrik altında kasten insan öldürme suçundan TCK.nun 81, 29, 62 ve 53. Maddeleri gereğince cezalandırılması yerine nitelikli öldürme suçundan hüküm kurulması,
c)Kabule göre de,;
Sanığın zor kullanarak maktulün parasını aldığından eylemin gasp suçunu oluşturacağının gözetilmemesi;
Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
28.04.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık Ş.. K.. müdafii yokluğunda 29/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Full & Egal Universal Law Academy