(647 S. K. m. 4, 6) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 15.04.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun biçimde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın tanıklarının dinlenmediğine, 647 s. Yasa'nın 4 ve 6. maddesinin uygulanmamasının yanlış olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5252 s. Türk Ceza Yasanın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç gününde yürürlükte bulunan 765 s. Kanun ile sonradan yürürlüğe giren 5237 s. Kanunun ilgili tüm hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun tespiti gerektiği gözetilmeden, bu ilkelere uyulmadan ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek biçimde soyut ifadelerle 765 s. Kanun hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı biçimde hükümler kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 S. Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 s. CMUK.nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına, 09.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy