(5237 S. K. m. 39, 81, 82)
Dava: S. K.'ü kangütme saikiyle öldürmekten sanık C. Ş., işbu suça yardımdan sanıklar S. Ş. ile K. Ş. 'un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: C.in hükümlülüğüne, adları geçen diğer sanıkların beraatlerine ilişkin İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2009 gün ve 52/156 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı, sanık C. müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahil ile C. Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık S. hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık C. müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada eksik incelemeye, sübuta, katılan vekilinin sanık S.' nin suçunun sübutuna vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddiyle;
A) Sanık C. hakkında kangütme saikiyle insan öldürme suçundan kurulan ve resen de temyize tabi bulunan hüküm ile sanık S. hakkında verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık K. hakkında verilen beraat hükmü yönünden; oluşa ve dosya içeriğine göre; olay gününden önce 31.10.2005 tarihinde sanıklar C. ile K.'in kardeşi olan C.in maktulün ağabeyi E. tarafından öldürülmesi nedeniyle sanıklar ile maktulün ailesi arasında husumet bulunduğu, maktulün babası olan Ö.'in barışma isteğinin sanıkların ailesi tarafından kabul edilmediği, sanıklar C. ve K.'in işyerine gitmekte olan öleni takip ederek sanık C.in elde edilemeyen tabancayla ateş etmek suretiyle sırtından vurarak öldürdüğü, dinlenen tanıkların eylemi gerçekleştirenlerin biri silahlı iki kişi olduklarını ayrıntılı eşkal vererek beyan ettikleri, teşhis tanığı L. Ö.'ün 03.02.2006 ve 25.03.2006 günlü tutanaklarda sanıklar C. ve K.'i teşhis ettiği, olayın meydana geldiği saat ile sanık K.'in Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğüne teslim olduğu saat itibariyle olaydan sonra İskenderun'dan Şanlıurfa' ya ulaşmasının mümkün bulunduğu, ayrıca sanıkları teşhis eden tanık L.nın benzettiği Ö.'ün olay saati itibariyle bulunduğu yeri kanıtlaması sonucunda, sanık C.in yanındaki kişinin sanık K. olduğunun açıklığa kavuşmasına karşın, tanıkların kendilerine zarar gelebileceği endişesi ve korkmaları nedeniyle duruşmada değiştirdikleri aksi beyanlara itibar edilmemesi gerektiği gözetilmeden sanık K.'in TCK.nun 39. maddesi kapsamında sanık C.in eylemine katılma suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 29.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy