(5237 S. K. m. 6, 86) (YCGK. 12.02.2008 T. 2008/3-25 E. 2008/22 K.)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1- Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; sanık hakkında mağdura yönelik suçun kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suç vasfının kasten adam öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.'ın mağdur A.'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire dair cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.2.2008 gün ve 2008/3-25-22 Sayılı kararında açıklandığı üzere, ele geçirilmemiş olsa bile sanığın suçta kullandığı dosya kapsamından açıkça anlaşılan sopanın doğurduğu sonuçlar gözetildiğinde, saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli mahiyette olduğunun belirlenebiliyor olması karşısında; 5237 Sayılı T.C.K.nın 6. maddesi 1-f fıkrası kapsamında silah olarak kabulüyle 5237 Sayılı T.C.K.nun 86/1 maddesi uyarınca tayin olunan temel cezadan suçun silahla işlenmesi sebebiyle aynı Kanunun 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy