TEBLİĞNAME : 1-B/2011/34241
MAHKEMESİ :SİNCAN Birinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİH VE NO :22.07.2010-190/135
SUÇ :Kasten öldürmeye teşebbüsten
M.. E..'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık M.. E..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (SİNCAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.07.2010 gün ve 190/135 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "Kasten İnsan Öldürmeye Teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç vasfina, meşru savunma ve ağır haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmasının yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
Sanığın kaçmaya çalışan mağdurun arkasından hedef alıp etkili mesafeden bir el ateş etmesi sonucu sırt sol kürek kemiği alt dış hizasından isabet alan mağdurun, 6. göğüs omuru sağ yarısında kırık, 3. ve 4. göğüs omuru disk mesafesinde spinal kanalda hemiasyon, 5. göğüs omuru solunda kırık ve bu seviyede spinal kord zedelenmesi sonucu göğüs kafesi sağında hemopnömotoraks nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği, göbek hizasının altından itibaren her iki uyluk ve bacakta his ve hareket kaybı oluştuğu, mevcut kırıkların müştereken yaşam fonksiyonlarını ağır-4 derecede etkilediği ve yaralanmasının organ işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu anlaşılmakla; müebbet hapis cezası yerine dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza ve tutukluluk sürelerine göre müdafiinin tahliye isteminin reddine 06.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
06.12.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. E.. müdafii Avukat yokluğunda 08.12.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Full & Egal Universal Law Academy