TEBLİĞNAME : 1-B/2011/27407
MAHKEMESİ :(İZMİR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :31.07.2005 gün ve 646/646
SUÇ :Adam öldürme
Adam öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından sanık F.. Ç.. hakkında verilen hükmün kesinleşmesi üzerine 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma yapılmaksızın 26.09.2002 gün ve 2001/228/347 sayılı karardaki 36 yıl ağır hapis cezasının aynen infazına dair (İZMİR) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.07.2005 gün ve 646/646 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Dosya üzerinden inceleme sonucu verilen 31.07.2005 tarihli uyarlama kararının hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 1412 sayılı CMUK.nun halen yürürlükte olan 310. Maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 231, 234 ve 34/2 maddelerine aykırı olarak kanun yoluna başvuru şeklinin ve merciinin yöntemince gösterilmemesi nedeniyle, resen de temyize tabi bulunan 31.07.2005 tarihli hükmün kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün talebi üzerine yeniden dosyanın ele alınmasıyla verilen 02.06.2010 tarihli karar hukuksal değerden yoksun kabul edilerek, hükümlünün 09.06.2010 ve müdafiinin 03.06.2010 tarihli dilekçeleriyle yaptıkları temyiz istemlerinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulüyle 31.07.2005 tarihli resen de temyize tabi bulunan hükmün incelenmesinde;
Hükümlü F.. Ç.. hakkındaki 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükümlerin, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. Maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; uygulanan teşebbüs hükmü nedeniyle takdir hakkının kullanılması söz konusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.04.2007 gün ve 2007/1-21-97 sayılı kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı ayrı yapılan değerlendirme sonucu her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezasının belirlenmesi, sonuç cezaların eşit çıkması durumunda hak yoksunluğu hükümlerini içeren 5237 sayılı TCK.nun 53. Maddesinin 765 sayılı TCK.nun 31 ve 33 maddelerine göre lehe olduğu gözetilerek, ona göre uygulama yapılması ve cezaların toplanmasına 765 sayılı TCK.nun 68 ila 77 maddelerindeki ilkelere göre karar verilmesi yerine duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
Usule ve yasaya aykırı olup, hükümlü ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle resen de temyize tabi bulunan hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarı ve hükümlülükte geçirilen süreye göre hükümlünün tahliye talebinin reddine 27.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.