(5237 S. K. m. 7, 43, 157, 158, 204) (765 S. K. m. 33, 80, 102, 104, 342) (5271 S. K. m. 223)
Dava ve Karar: 1- Sanık Ö. S.'nin sahte satış sözleşmesi, sahte nüfus cüzdanı değiştirme belgesi, sahte nüfus hüviyet cüzdanı, sahte trafik ve tescil belgesi düzenlemek, sahte plaka düzenlemek ve kullanmak ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın Salihli İlçesi Kurtuluş Mahallesi Muhtarlığından kendi fotoğrafı olan ve katılan M. A. A. kimlik bilgilerini içeren sahte nüfus cüzdan talep belgesini temin ettikten sonra bu belge ile Salihli Nüfus Müdürlüğünden sahte nüfus cüzdanı aldığı, nüfus cüzdanı ile birlikte gittiği Akhisar 1. Noterliğinde kendisini M. A. A. olarak tanıtıp plakası ve ruhsatını sahte olarak oluşturduğu 34 TY 4097 plakalı çalıntı aracı mağdur A. L.'ya satması şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80 ve 3333/1-2. maddelerine uyan zincirleme biçiminde işlenen kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik ve mühürde sahtecilik; suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'na göre ise, sahte olarak düzenlenen plakanın da 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi anlamında resmi belge olması nedeniyle 204/1-3, 43. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden her bir eylem nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması isabetsizliği nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi olanaklı görülmüştür.
Sanığın yokluğunda verilip 09.12.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 23.12.2010 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanık T. T. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sonuç: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine, 06.05.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy