(5237 S. K. m. 204)
Dava ve Karar: Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında suça konu senedi kayınbiraderi Ö. Y.'ten alıp H. S.'e verdiği, müşteki H. S.'in suça konu şirket çeki olması nedeniyle şirket yetkilisinin de cirosunun istemesi Ö. Y.'in cirosunu yazdığı, daha önce de aynı şekilde başka çekleri müşteki H. S.'e cirolayarak verdiğini savunması, müşteki Ö. Y.'in "Eniştesi olan sanığın olay tarihinde önce kendisine gelip çeke ihtiyacı olduğunu söylediğini ve suça konu çeki kendisinin keşide edip verdiğini, olaydan önce sanığın yanına gelerek suça konu çekin arkasına kendisinin cirosunu yazdığını, durumdan bilgisi olduğunu" söylemesi, suça konu çekin keşideci şirket yetkilisi Ö. Y. tarafından imzalanıp rıza ile verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın şirket yetkilisi ve eniştesi olan Ö. Y. tarafından keşide edilerek verilen çekin arkasına istek üzerine Ö. Y.'in şahsi cirosunu yazıp imzalaması şeklindeki somut olayda Ö. Y.'in önceden verilmiş zımni rızasının bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu ve sanığın zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket etmediğinden suç kastının bulunmadığı cihetle; atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy