MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35, 62, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, sanık ... müdafiinin itirazı üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.12.2012 tarih ve 2012/1061 D.İş sayılı kararı ile verilen itirazın reddine dair karar CMK.nun 271/4. maddesine göre kesin nitelikte olup temyiz yasa yoluna bağlı bulunmadığından, sanık ... hakkında yukarıda belirtilen suçlar yönünden kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;
A-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın silahla mağdura bir kez ateş ettiği, mağdurun karın bölgesine isabet eden ateşli silah mermi çekirdeğinin ince barsakta yaralanmaya ve reziksiyona, hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca makul bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususta bozma yapılmamıştır.
B-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle
değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin hükmün E bendindeki "Sanığın sarfına neden olduğu soruşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii ücreti 160 TL. kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu müdafii ücreti 530 TL" ibaresinin çıkarılarak "toplam 825 TL" ibaresinin " toplam 135 TL" olarak değiştirilmesine,
Karar verilmek suretiyle düzeltilen, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy