Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümlü B.. D..’in, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2000 tarihli ve 1999/25-111 sayılı kararı ile 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasını müteakip, hükümlünün 18.04.2001 tarihinden geçerli olmak üzere 4616 sayılı Yasa uyarınca koşullu salıverilmesine dair aynı Mahkemenin 27.06.2001 tarihli ve 2001/244 müteferrik sayılı kararından sonra, deneme süresi içerisinde 03.08.2002 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından dolayı Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2007 tarihli ve 2003/133 esas, 2007/316 sayılı kararı ile 1.320.- Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması sebebiyle, Edremit 1.Asliye Ceza Mahkemesince şartla tahliye kararının geri alınması yönünde yapılan ihbar üzerine mahkemesince dosyanın yeniden ele alınarak sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. hükümleri doğrultusunda yapılan uyarlama yargılaması sonunda, hükümlünün 5237 sayılı TCK.nun 81,35,29,62.maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın, Yargıtay temyiz incelemesinde 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak düzeltilerek onanmasına müteakip, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2010 tarihli ve 2010/337 değişik iş sayılı kararı ile şartla tahliye kararının geri alınmasına dair karar verildiği, bu kararın hatalı olduğundan bahisle kaldırılmasından sonra da, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesi gereğince şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 03.08.2002 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 02.06.2004 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 tarihli ve 2010/1493 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesinin 12. fıkrasındaki “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” ve aynı Kanunun anılan maddesinin 15. fıkrasının (a) bendindeki “Hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilirse, hükmü veren ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi tarafından” düzenlemeleri uyarınca koşullu salıvermenin geri alınabilmesi için hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçun işlenmesi gerektiği, hükümlünün deneme süresi içerisinde işlediği suçlardan dolayı neticeten adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, dolayısıyla koşullu salıvermenin geri alınamayacağı cihetle, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 tarihli ve 2010/1493 değişik iş sayılı kararının bozulması gerektiğinden söz edilerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 02.10.2013 gün ve 94660652-105-10-7023-2013/15035/60618 sayılı yazılı istemlerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2013 tarih 335088 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle okundu; gereği konuşulup düşünüldü.
I) Olay :
Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümlü B.. D..’in Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2000 gün 1999/25-111 sayılı kararıyla aldığı 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının infazı sırasında 18.04.2001 tarihinden geçerli olmak üzere aynı mahkemenin koşullu salıverme kararıyla tahliye edildiği, koşullu salıverildikten sonra işlediği kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından dolayı 12.07.2007 tarihinde Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesince TCK.nun 456/4,457/1,59.maddeleri ile 6136 sayılı Yasanın 15/1,TCK.nun 59,647 sayılı Yasanın 4.maddeleri uyarınca içtimaen 1.320.- TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, ayrıca önceki mahkumiyeti sebebiyle koşullu salıverilme ile bihakkın tahliye tarihi arasında geçen sürede kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle bu sürenin geri alınması yönünde karar kesinleştiğinde ilgili mahkemeye yazı yazılmasına karar verildiği, bu karar üzerine Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2009 tarihli 2008/37-38 sayılı kararı ile uyarlama yargılaması sonucu hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81,35,29,62.maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2009 tarih ve 2009/8387-7461 sayılı kararı ile sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 26.02.2010 tarihli ve 2010/337 değişik iş sayılı kararı ile şartla tahliye kararının geri alınmasına dair kararın hatalı olduğundan bahisle kaldırılmasından sonra da, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesi gereğince şartla tahliye kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 03.08.2002 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 02.06.2004 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 tarihli ve 2010/1493 değişik iş sayılı kararının bozulması istemiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yasa yararına bozma isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.
II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:
Hükümlü B.. D..’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan koşullu salıverildikten sonra, denetim süresi içerisinde işlediği kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından adli para cezasına mahkum edilmesi nedeniyle koşullu salıverilmenin geri alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.
III) Hukuksal değerlendirme;
Hükümlü B.. D..’in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükümlendirildiği, bu suçundan Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2001 gün 2001/244 müteferrik sayılı kararıyla 18.04.2001 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverildiği, hükümlünün 28.09.2005 olan bihakkın tahliye tarihi dolmadan 03.08.2002 tarihinde işlediği kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla 647 sayılı Yasanın 4 ve TCK.nun 72. maddeleri gereğince 1.320.- TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, 5275 sayılı Yasanın 107/12,13/a maddelerinde koşullu salıverilmenin geri alınabilmesi için hapis cezası gerektiren kasıtlı bir suçtan hüküm giymesi veya infaz hakiminin yüklediği yükümlülüklerin bu süre içinde yerine getirilmemesi gerektiği, olayımızda kasıtlı suç işlediği anlaşılmış olan hükümlünün, kasten yaralama suçundan doğrudan para cezası ile cezalandırıldığı ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan da cezasının para cezasına çevrildiği ve 647 sayılı Yasanın 4/4. maddesi gereğince uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası olduğu, adli para cezasının ise koşullu salıverilmenin geri alınmasını gerektirmediği, 5275 sayılı Yasanın 15. maddesinin a bendinde “hükümlü geri kalan süre içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilirse, hükmü veren ilk derece mahkemesi tarafından koşullu salıverme kararının geri alınabileceğine” ilişkin düzenleme de dikkate alındığında Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 tarihli ve 2010/1493 değişik iş sayılı kararında isabet görülmediği anlaşıldığından, anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
IV)Sonuç ve Karar:
Bu nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 tarih, 2010/1493 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 13/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy