(5237 S. K. m. 81) (5271 S. K. m. 152) (YCGK. 20.10.2009 T. 2009/1-85 E. 2009/242 K.)
Dava ve Karar: 1- Sanıklar A. İ. ve İ. İ. hakkında hükmolunan hapis cezalarının süreleri dikkate alındığında; müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- A- Sanıklar G. Ç., İ. Ç. ve B. Ç. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve mağdur N. B. G.'e yönelen nitelikli yağma, sanık G. Ç. hakkında mağdurlar S. Ş. ve F. D.'i kasten yaralama ve mağdur Ö. U.ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davalarında kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak müdafiilerinin gerekçeye yönelmeyen temyiz istemlerinde, sanıkların hukuki yararları bulunmadığından,
B- Sanık G. Ç. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve sanık B. Ç. hakkında mağdur Y. Ç.'u tehdit suçlarından doğrudan verilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin miktar ve tarihleri dikkate alındığında, hükümlerin CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından,
Müdafiilerinin bu suça yönelen temyiz istemlerinin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
3- Temyiz edenlerin sıfatı ve istemlerinin kapsamına göre; sanıklar A. ve İ. hakkında mağdurlar A. ve A.'ı nitelikli tehdit, sanık A. hakkında mağdur N. B.'i kasten yaralamaya azmettirme, sanıklar İ., İ. ve G. hakkında mağdur N. B.'i kasten yaralama, sanıklar İ., İ., G., Y. ve Y. hakkında mağdur Y.'a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs, sanık İ. hakkında mağdurlar S. ve F.'ı kasten yaralama ile mağdur Ö.'ı kasten yaralama ve tehdit, sanık A. hakkında mağdur İ.'i nitelikli tehdit, sanık İ. hakkında mağdur A.'ı nitelikli tehdit, sanıklar A., İ. ve Y. hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar A., İ., B., G., Y. hakkında mağdur Y.'a yönelen mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarında şikayetten vazgeçme nedeni ile verilen düşme kararlarına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda sanıklar A. ve İ.'in mağdurlar A. ve A.'ı nitelikli tehdit, mağdur N. B.'i kasten yaralamaya azmettirme ve kasten yaralama, sanık A. hakkında mağdur İ.'i, sanık İ. hakkında mağdur A.'ı nitelikli tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında sanıklar A. ve İ. arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu halde sanıkların aynı müdafii ile savunulduğu anlaşılmakla; sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması;
Sonuç: Usule aykırı olup, sanıklar A. ve İ. müdafii; sanık İ. ve müdafii, sanık B. müdafii, sanık G. müdafii, sanık Y. müdafii ile sanık Y. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar A. ve İ. hakkında kurulan hükümlerin öncelikle bu nedenle, sanıklar İ., B., G., Y. ve Y. hakkında kurulan hükümlerin de bağlantı nedeni ile diğer yönleri incelenmeksizin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 07.04.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy