MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın adli sicilinde yer alan ve daha ağır cezayı içeren ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarih 2008/536 Esas ve 2010/430 Karar sayılı 30.11.2010 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha az cezayı içeren ilamın esas alınması,
2- Sahtecilik suçlarının mağduru, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup, suça konu çekin sahte oluşturulması nedeniyle yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçundan ...'ın doğrudan zarar görmediğinden ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve katılma kararının hukuken geçersiz olduğu cihetle; şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ve katılan vekiline vekalet ücreti verilmesine ilişkin bölümler tümden çıkartılarak, yerine '' Sanığın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarih 2008/536 Esas ve 2010/430 Karar sayılı 30.11.2010 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK.nun 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 02.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy