MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz talebinin reddi
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan Mahkemenin 20.05.2014 gün ve aynı sayılı sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca "tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" ek fıkra hükmüne aykırı olarak yokluğunda verilen kararın sanığın dosyadaki bilinen en son adresi olan Osmangazi Cad. 574/4 sk. Daire :2 İzmir yerine doğrudan Mernis adresine 7201 sayılı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligat işlemi geçersiz olup öğrenme üzerine sanık müdafiinin hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy