Tebliğname No: 1 - 2013/348322
MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO: 18/04/2013, 2010/251 (E) ve 2013/269 (K)
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Sanıklar Nuri ve Mehmet hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık
Saliha hakkında mağdur Ayıt'ı kasten yaralama suçlarından verilen doğrudan adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet kararları, 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde gereğince hüküm tarihi itibari ile kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiinin, suç vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
b) Suça sürüklenen Bekir hakkında mağdur Ayıt'ı kasten yaralama, konut dokunulmazlığı ihlal suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
2- Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre; sanık Nuri hakkında mağdur Ayıt'ı kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur Hüseyin'i kasten yaralama suçlarından; sanık Mehmet hakkında mağdur Ayıt'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istemi üzerine yapılan temyiz incelenmesinde,
a) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, birlikte suç işledikleri iddia edilen sanıklar Nuri ve Mehmet arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,
b) Gerekçeli kararın, Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ve sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden ve mağdur Ayıt'ın beyanları ile mağdurun raporları arasındaki çelişkilerin de giderilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Usule aykırı olup, sanıklar Nuri ve Mehmet müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin CMUK'nun 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 29/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.