1-a) Sanık G.. Y.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmış,
b) Sanık Hasan müdafiinin, 1 haftalık yasal süreden sonra gerçekleşen katılan sıfatıyla temyizinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,
2) Katılan Hasan'dan sanıklar G.. ve R..'e yönelen haksız bir davranış bulunmadığı halde bu iki sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinin uygulanması ise, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar R.. A.., G.. Y.. ve Y.. D..'ın katılan H.. A..'ı nitelikli şekilde hürriyetten yoksun kılma suçları ile sanık H.. A..'ın katılan R.. A..'a yönelik eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar R.., G.. ve Y.. hakkındaki hürriyetten yoksun kılma suçunun niteliği tayin, takdire ve hürriyetten yoksun kılma suçu yönünden eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezaları azaltıcı indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık Hasan müdafiinin eksik incelemeye, sanıklar Recep, Yaşar ve Günay'ın sübuta, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanıklar R.. A.., G.. Y.. ve Y.. D.. hakkında katılan H.. A..'ı nitelikli şekilde hürriyetten yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:
a) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi ve,
b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,
Yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan;
a) Yargılama giderleri toplamından müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve tahsili gereken miktarın her üç sanık yönünden de ayrı ayrı "35.TL" olarak,
b) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,
Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık H.. A.. hakkında katılan R.. A..'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle ilgili temyiz incelemesinde ise;
Haklarındaki hükümler onanarak kesinleşen R.. A.., G.. Y.. ve Y.. D..'ın sanığı görmeleri üzerine yanlarına çağırdıkları, daha önceden Y.. ile olan husumeti sebebiyle döverek minibüse bindirdikleri, G..'ın bu sırada ayrıca silah doğrulttuğu, kargaşadan yararlanan sanığın bu tabancayı ele geçirerek ateş etmesi sonucu R..'in bir isabetle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;
a) Kendisine yönelik devam eden ağır ve haksız bir saldırıya maruz kalan sanığın, katılana yönelik eylemini TCK'nun 25 ve 27. maddeleri kapsamında meşru savunma veya sınırın aşılması şartları altında işleyip işlemediğinin karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmaması,
b) Kabule göre de; uğradığı haksız saldırının ulaştığı boyut dikkate alındığında sanığın cezasından, TCK'nun 29. maddesi uyarınca üst sınıra yakın bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.