(765 S. K. m. 59, 80, 342) (5237 S. K. m. 43, 61)
Dava: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği cihetle, farklı tarihlerde düzenlendikleri tespit edilemeyen suça konu çeklerin aynı anda müştekiye verilmiş olması karşısında, anılan Yasanın 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı, ancak 5237 sayılı Yasa uygulamasında belge sayısının 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınması gerektiği ve bu durumda 5237 sayılı Yasa uyarınca yapılacak uygulamanın daha lehe olabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCKnun 342/1, 80, 59. maddeleri uygulanarak hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan lehe Yasa karşılaştırması yapılarak sonucunda 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip buna göre uygulama yapıldığı halde hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK.nun 51, 53 ve 63. maddeleri gösterilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Karar ve Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy