MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... müdafiinin temyizini, katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne hasrettiği kabul edilerek yapılan incelemede;
1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre, aralarında çıkan tartışma sırasında katılan ...'in sanık ...'a hakaret edip bira şişesiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması üzerine, sanığın da katılanı göğüs ve batın bölgesinde ikiden fazla sayıda göğüs ve karın boşluğuna nafiz olup iç organ yaralanmasına, bir adet de sol uyluk bölgesinden büyük damar hasarına sebep olan, her biri ayrı ayrı hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda;
a-) Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası belirlenmesi,
b-) Katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden söz ve eylemlerin niteliği gözetilerek, 1/4’ten 3/4'e kadar indirim öngören TCK’nun 29. maddesi gereğince cezadan asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranda indirim indirim yapılması,
Suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın katılan ...'yı "kasten öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a-) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama,
b-) TCK'nun 58. maddesinin uygulanması sırasında adli sicil kaydındaki hangi ilamın hükme esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,
c-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan;
a) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,
b) Tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümde yer alan "önceden işlemiş olduğu suçtan dolayı" ibaresi çıkartılarak yerine "... 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 06.04.2009 tarih ve 2007/421 esas, 2009/188 karar sayılı ilamı nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 10 ay hapis cezası nedeniyle" ibaresinin eklenmesine,
c) Yargılama giderleri toplamından müdafii ücretinin çıkartılmasına ve tahsili gereken miktarın "117.80.TL" olarak karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.