Tebliğname No : 1 - 2014/179811
MAHKEMESİ : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 30/12/2013, 2013/262 (E) ve 2013/462 (K)
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, silahlı tehdit, hakaret, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanık müdafiinin ceza miktarı itibariyle yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2) Sanık hakkında mağdurlar M.. D.. ve Z.. D..'e yönelik tehdit suçu nedeniyle herhangi bir hüküm kurulmamış ise de bu hususta mahallince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
3) Sanık hakkında mağdurlar İ.. E.., H.. E.. ve N.. A..; D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik zincirleme şekilde silahla tehdit suçlarından (2 kez) kurulan mahkumiyet hükümlerinde, mahkemenin gerekçesine ve olayın oluş şekline göre, sanığın tek bir fiil ile önce mağdurlar İ.. E.., H.. E.. ve N.. A..'ı tehdit ettiği, daha sonra suç yerinden ayrıldığı ve kastını yenilemek suretiyle diğer mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'u da tehdit ettiğinin açıkça anlaşılması karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi ile yapılan uygulamada bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, her bir mağdur yönünden teselsülün ne şekilde oluştuğunun açıklanıp tartışılmadığından bahisle bozma öneren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
4) Sanık hakkında mağdurlar M.. E.., H.. B.. ve İ.. E..'e yönelik kasten yaralama, mağdur S.. E..'e yönelik hakaret ve mala zarar verme, mağdur S.. E..'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik hakaret ve mala zarar verme, mağdurlar M.. D.. ve Z.. D..'e yönelik mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerde 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışmasız bırakılmış ise de, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olduğu ve bu nedenle 5728 sayılı Kanunla değişik CMK'nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından istifade edemeyeceği anlaşılmakla, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
5) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık D.. A..'nın mağdur S.. E..'e yönelik tehdit, hakaret ve mala zarar verme; mağdur İ.. E..'e yönelik kasten yaralama; mağdur S.. E..'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme; mağdurlar İ.. E.., H.. E.. ve N.. A.. ile mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik tehdit (iki kez); mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik hakaret ve mala zarar verme; mağdur T.. Y..'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs; genel güvenliği kasten tehlikeye sokma (Ç.. K..) ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile mağdurlar M.. Ö.., M.. E.. ve H.. B..'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur S.. E..'e yönelik tehdit, hakaret ve mala zarar verme; mağdur İ.. E..'e yönelik kasten yaralama; mağdur S.. E..'e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme; mağdurlar İ.. E.., H.. E.. ve N.. A.. ile mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik tehdit (iki kez); mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik hakaret ve mala zarar verme; mağdur T.. Y..'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs; genel güvenliği kasten tehlikeye sokma (Ç.. K..) ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının sanığın mağdur İ.. E..'e yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, sanık D.. A.. ve müdafiinin eksik incelemeye, sanığın mağdur T.. Y..'e yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, katılanlar İ.. E.. ve T.. Y.. vekilinin suçun vasıf ve tayininde hataya düşüldüğüne, teşdiden ceza tayini gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
A) Sanık hakkında mağdur İ.. E..'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sanığın eylemini TCK'nun 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan tabanca ile gerçekleştirmesi nedeniyle aynı Kanunun 86/3-e maddesi ile yapılan uygulama sırasında uygulama maddesinin hatalı olarak 86/3-a olarak gösterilmesi ve mağdur İ.. E..'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile mağdur S.. E..'e yönelik mala zarar verme; mağdur S.. E..'e yönelik konut dokulunmazlığının ihlali ve mala zarar verme; mağdurlar İ.. E.., H.. E.. ve N.. A..'a yönelik tehdit (1 kez); mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik tehdit (1 kez) ve mala zarar verme; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması (Çamlı Köyünde) ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde hükümden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "86/3-a" ibaresinin "86/3-e" ibaresi ile; 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
B) Sanık hakkında mağdurlar M.. Ö.., M.. E.. ve H.. B..'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın gitmiş olduğu içkili eğlence yerinde aşırı derecede alkollü olması nedeniyle kendisine içki verilmemesine sinirlendiği ve üzerinde bulunan ruhsatsız tabancasını çıkararak kendisine sakinleştirmek isteyen mağdurlar M.. Ö.. ve M.. E..'e birden fazla ateş ettiği, daha sonra dışarıya çıktığı ve dışarıda karşılaştığı mağdur H.. B..'e de birden fazla ateş ederek olay yerinden ayrıldığı, açılan ateş nedeniyle mağdur M.. Ö..'nin sağ yanak, sol kasık ve sağ diz bölgelerinden toplam 3 isabetle yaralandığı, mağdurun yüz bölgesindeki yaralanmasının yüzde sabit ize ve diz bölgesindeki yaralanmasının ise tibiada 4. (ağır) derecede kırığa neden olduğu, mağdurlar M.. E.. ve H.. B..'in ise sol bacak bölgelerinden 1'er isabetle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda; olayın kapalı ortamda gerçekleşmesi, kullanılan silahın niteliği, hedef alınan vücut bölgeleri, atış sayısı, mağdurların atış sırasındaki konumları, isabet yerleri ve meydana gelen yaralanmalara göre sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, kısa zaman dilimi içerisinde meydana gelen bu yaralanmalarda kastın bölünmesini gerektirir bir sebep de bulunmadığı, bu nedenle sanığın üç mağdura yönelik eylemlerinin de kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçların niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçlarından hüküm kurulması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
aa) Sanık hakkında mağdur M.. Ö..'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, mağdurun yüzde sabit ize neden olan yaralanması nedeniyle TCK'nun 87/1-c maddesi ile uygulama yapılması yerine, yazılı şekilde uygulama maddesinin hatalı olarak 87/3-c olarak gösterilmesi,
bb) Sanık hakkında mağdurlar M.. E.. ve H.. B..'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde sanığın eylemini TCK'nun 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan tabanca ile gerçekleştirmesi nedeniyle aynı Kanunun 86/3-e maddesi ile yapılan uygulamalar sırasında uygulama maddesinin hatalı olarak 86/3-a olarak gösterilmesi,
cc) Hükümden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
C) Sanık hakkında mağdur S.. E..'e yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;
aa) Sanığın mağdura yönelik tehdit ve hakaret eylemlerinin ne şekilde teselsül ettiği karar yerinde tartışılmadan ve CMK'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı da verilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,
bb) Sanık hakkında aynı mağdura yönelik tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nun 62. maddesi uyarınca indirim uygulanmasına rağmen hakaret suçundan kurulan hükümde aynı maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
cc) Hükümden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
D) Sanık hakkında mağdurlar D.. B.. ve Z.. B..'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;
Sanığın tek bir fiil ile her iki mağdura yönelik hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında tek hakaret suçundan hüküm kurulması ve zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ayrıca açılmış dava da bulunmamasına rağmen iki kez hakaret suçundan hüküm kurulması ve her iki hükümde de TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
aa) Sanık hakkında aynı mağdurlara yönelik tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nun 62. maddesi uyarınca indirim uygulanmasına rağmen hakaret suçlarından kurulan hükümlerde aynı maddenin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
bb) Hükümden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
E) Sanık hakkında mağdur T.. Y..'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın yakın mesafeden mağduru hedef alıp ruhsatsız tabancası ile iki kez ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle organlarından birisinin işlevinin sürekli olarak zayıflaması niteliğinde olan ince bağırsak alınmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde batın sağ ve sol diz bölgelerinden mağdurun iki isabetle yaralandığı olayda;
aa) Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine hiç isabet almamış gibi yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,
bb) Hükümden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
6) Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması (içkili eğlence yerinde), mağdur T.. Y..'e yönelik mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden;
A) Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın içki içmek için gitmiş olduğu mekanda mağdurlar Mustafa Özişçi, M.. E.. ve H.. B..'e yönelik eylemlerini gerçekleştirmeden hemen önce kapalı mekan içerisinde ve mağdurlardan başka müşterilerin olduğunu da bilmesine rağmen tabancası ile iki kez havaya ateş etmesi şeklindeki eyleminin, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturacağı, bu suçun da özel kastla işlenen suçlardan olup yaralama suçlarının unsuru olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde eylemin kasten yaralama suçlarının unsuru olarak kabul edilmesi suretiyle herhangi bir hüküm kurulmaması,
B) Mağdur T.. Y..'e yönelik mala zarar verme suçu yönünden;
Sanık hakkında mağdur T.. Y..'e yönelik mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, mağdurlar M.. D.. ve Z.. D..'e yönelik mala zarar verme suçundan ise açılmış dava ile ilgili olarak herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, yazılı şekilde sanığın mala zarar verme suçunu mağdur T.. Y..'e yönelik işlediği kabul edilerek hükmün karıştırılması,
Kabule ve uygulamaya göre de;
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
C) Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden;
Suçun mağduru konumunda olan kolluk görevlileri dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı'nın, sanık ve müdafiinin, katılanlar İ.. E.. ve T.. Y.. vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy