MAHKEMESİ : A.. M..
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanıklar ., .,.,.,.. hakkında, mağdur . yönelik kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen 660.'ar TL, ayrıca sanık. hakkında mağdur. karşı kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 660.TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, hükümler tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'nun 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, müdafilerinin temyiz taleplerinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Sanıklar .,.,., mağdur . kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden müdafilerinin temyizine hasren yapılan incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009
gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; kasten öldürmeye teşebbüs suçunun failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,
3- Kabule göre de,
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 321. madde uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.