Hükümlü B.. E.. hakkında 765 sayılı TCK.nun 448, 62, 59, 31, 33 maddeleri gereğince kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hukümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlü müdafiinin lehe hususların uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
A-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03/06/2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere, uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK'nun 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,
B- Uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümle önceki hüküm tümüyle ortadan kalktığından, müsadere, yargılama gideri ve vekalet ücreti ile ilgili de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
C-Katılanın açık kimlik bilgilerinin gerekçeli karar başlığında yazılmaması,
Ç-Kabule göre de;
Sanığın, bıçakla mağdurun batın, koltuk altı ve uyluk bölgelerine 3 kez vurarak ince barsakta kesilere ve yaşamsal tehliye geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine, en üst sınırdan ceza belirlenmesi,
Yasaya aykırı olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 03/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy