Kasten öldürmek suçundan hükümlü ..'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 448/1 ve 59 maddeleri uyarınca 20 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22,01.1997 tarihli ve 1996/120 Esas, 1997/1 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar işlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun gereğince 08.04.2001 tarihinden itibaren şartla tahliyesine ilişkin Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2001 tarihli ve 2001/137 Müt.sayılı kararı sonrasında, hükümlünün şartla tahliye süresi içinde 23.01.2008 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2009 tarihli ve 2008/53 Esas, 2009/81 sayılı ilamı ile 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şartla tahliyenin geri alınması yönünden Mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine, hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 08.04.2006 tarihi olduğu cihetle deneme süresinin sona ermesinden sonra işlenen suç nedeniyle şartla tahliye kararının geri alınmasına yer olmadığına dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/1068 D iş sayılı kararına infaz yeri savcılığınca yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarihli ve 2014/1294 D.iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İş bu kararın yerinde olmadığı ileri sürülerek Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.03.2015 tarih ve 94660652-105-06-0411-2015/6051/18725 sayılı taleplerine müsteniden anılan kararın 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına Bozulmasına İlişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarih ve 2015/99814 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası Dairemize gönderilmekle, okundu gereği konuşulup düşünüldü.
I- Olay :
Kasten öldürme suçundan hükümlü ..'ın 765 sayılı TCK’nun 448, 59/2. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.01.1997 tarihli ve 1996/ 120 Esas, 1997/1 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün 4616 sayılı Yasa uyarınca 08.04..2001 tarihinde koşullu salıverilmesine ilişkin Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.04.2001 tarihli ve 2001/137 müteferrik sayılı kararını müteakip, hükümlünün 23.01.2008 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan dolayı Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2009 tarih ve 2008/53 esas, 2009/81 karar sayılı kararı ile 2 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği ve şartla tahliyenin geri alınması yönünden Mahkemesince ihbarda bulunulduğu, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/1068 değişik iş sayılı kararı ile “05. 02. 2001 tarihinde düzenlenen müddetnamede hükümlünün bihakkın tahliye tarihinin 08.04.2006 olarak gösterilmesi ve bihakkın tahliye tarihinin 08.04.2006 tarihi olduğu cihetle deneme süresinin sona ermesinden sonra işlenen suç nedeniyle şartla tahliye kararının geri alınmasına yer olmadığına" karar verildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 24.11.2014 tarihinde iş bu karara itiraz edildiği, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarihli ve 2014/1294 değişik iş sayılı kararı ile de itirazın reddine karar verildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.01.2015 tarihli fezleke ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünden Kanun Yararına Bozma talebinde bulunulduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.03.2015 tarih ve 94660652-105-06-0411-2015/6051/18725 sayılı istemleri ile anılan kararın 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması talebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarih ve 2015/99814 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize intikal ettiği anlaşılmıştır.
II- Kanun Yararına Bozma İstemine ilişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:
Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2014 tarihli ve 2014/1068 değişik iş sayılı kararı ile verilen hükümlünün şartla tahliyesinin geri alınması talebinin reddine yönelik kararın kaldırılmasına dair itirazın reddine ilişkin Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarih ve 2014/1294 değişik iş sayılı kararın bozulmasına ilişkindir.
III-Hukuksal Değerlendirme:
22/12/2000 günlü resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4616 sayılı “ 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun” un 1/2. maddesinde " .......şahsî hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkûm edilenler ile aldıkları ceza herhangi bir nedenle şahsî hürriyeti bağlayıcı cezaya dönüştürülenlerin toplam hükümlülük süresinden on yıl indirilir. İndirim, verilen her bir ceza için ayrı ayrı değil, toplam ceza üzerinden bir defaya mahsus yapılır. Ancak bir kişinin muhtelif suçlarından dolayı cezaları ayrı ayrı tarihlerde verilmiş olsa bile, bu cezalarının toplamı üzerinden yapılacak indirim on yılı geçemez" Bu maddenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptali üzerine aynı tarihte yeniden düzenlenerek 28 Mayıs 2002 günlü resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve daha lehe olan 4758 sayılı " 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun"un 1/2. Maddesinde " ...... şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkûm edilenlerin ya da aldıkları ceza herhangi bir nedenle şahsi hürriyeti bağlayıcı cezaya dönüştürülenlerin tabi oldukları infaz hükümlerine göre çekmeleri gereken toplam cezalarından on yıl indirilir. İndirim, verilen her bir ceza için ayrı ayrı değil, toplam ceza üzerinden bir defaya mahsus yapılır. Ancak bir kişinin muhtelif suçlarından dolayı cezaları ayrı ayrı tarihlerde verilmiş olsa bile, bu cezaların toplamı üzerinden yapılacak indirim on yılı geçemez." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.
Hükümlünün tabi olduğu infaz hükümlerine göre infaz kurumunda geçirmeleri gereken süreden 10 yıllık indirim yapılarak, şartla tahliye tarihinin belirlenmesi gerektiği, 10 yıllık indirimin bihakkın tahliye tarihini değiştirmeyeceği, 05.02.2001 tarihli müddetnamede bihakkın tahliye tarihi 08.04.2006 olarak gösterilmiş ise de infazda kazanılmış haktan bahsedilemeyeceği ve hükümlünün şartla tahliye tarihi olan 08.04.2001 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 03.04.2016 tarihleri arasında 23.01.2008 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği anlaşılmakla, hükümlü hakkında ikinci suçu işlediği 23.01.2008 tarihi ile kasten öldürme suçunun bihakkın tahliye tarihi arasındaki sürenin geri alınması gerektiği hususu dikkate alınarak, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, yasaya aykırı bulunan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarih ve 2014/1294 değişik iş sayılı kararının bozulması cihetine gidilmiştir.
IV- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2014 tarih ve 2014/1294 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 22/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy