1) Sanık M.. P.. hakkında mağdur H.. A..’nu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, teşebbüs sebebiyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine hiç isabet olmaması durumlarında uygulanabilecek olan alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. P..’nun mağdur H.. A..’nu kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur M.. S..’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçların vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin sübuta, vasfa, tahrike, takdire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.