Her ne kadar Afyon 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2000/83 esas sayılı dosyası Karar Düzeltme talebi ile Dairemize gönderilmiş ise de;
Dairemiz tarafından 14.05.2014 tarihinde;
Kasten öldürme suçundan hükümlü T.. U.. hakkında Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesince 765 sayılı TCK.nun 448. maddesi gereğince verilen 30 sene ağır hapis cezasına ilişkin 22/12/2000 tarih ve 83/256 sayılı hükmün Dairemizin 11/12/2001 tarih ve 3097/4568 sayılı ilamı ile onanmasına karar verildikten sonra 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2005 tarih ve 83/256 sayılı ek kararı ile ağır hapis cezasının hapis cezasına dönüştürülerek 30 yıl hapis cezası olarak aynen infazına karar verildiği ancak bu uyarlama kararı re'sen temyize tabi bulunduğu halde itirazı kabil olarak verilen kararın usule aykırı şekilde kesinleştirilerek infaza verildiği, infaz aşamasında hükümlü hakkında İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2002 tarih ve 259/283 sayılı ilamı ile verilen 26 yıl hapis cezası ile İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2001 tarih ve 325/472 karar sayılı ilamı ile verilen 15 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamların kesinleşmesi üzerine Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinden içtima kararı istendiği, Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2006 tarih ve 2006/579 müteferrik sayılı kararı ile ilamlar içtima edilerek 765 sayılı TCK.nun 71/2. maddesi uyarınca hükümlünün 24 yıldan fazla iki hapis cezasının bulunması nedeniyle müebbet hapis cezası ile cezalandırılması ve infazın müebbet hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verildiği, hükümlü tarafından bu ilama karşı yapılan itiraz üzerine Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/02/2011 gün ve 2011/695 D.iş sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddedildiği, hükümlünün bu karara karşı "yazılı emir yoluna" gidilmesini istemesi üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/12/2012 tarihli yazısıyla kanun yararına bozma yoluna gidilmediğinin bildirildiği, hükümlünün son olarak 06/03/2014 tarihli dilekçe ile kendisine içtima sonucu 36 yıl hapis cezası yerine müebbet hapis cezası verilmesinin hatalı olduğundan bahisle Yargıtay’a başvurduğu anlaşılmakla,
Hükümlü T.. U.. hakkında infaz aşamasında verilen ve infaza ilişkin içtima kararının 5275 sayılı Kanunun 101. maddesi uyarınca itiraza tabi bulunup temyiz yoluna başvurulması mümkün olmadığı gibi itiraz mercii tarafından 5271 sayılı Yasanın 271/4. maddesi uyarınca verilen kararın kesin nitelikte olduğu ve bu karara karşı 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına bozma yoluna da gidilmediği anlaşılmış ise de,
Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2005 tarih ve 83/256 sayılı ek kararı ile verilen uyarlama kararı re'sen temyize tabi bulunduğu halde usule uygun kesinleştirme işleminin yapılmamış olması ayrıca içtima kararına konu edilen İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2002 tarih ve 259/283 sayılı ilamı ile verilen 26 yıl hapis cezası ile İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/11/2001 tarih ve 325/472 karar sayılı ilamı ile verilen 15 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamların kesinleşme şerhli örneklerinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlünün içtima kararına karşı yapmış olduğu itiraz nedeniyle bu aşamada KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, gereği için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Karar verildiği,
Afyon 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından eksiklikler giderildikten sonra dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi üzerine Dairemiz tarafından 12.11.2014 tarihinde;
Hükümlü T.. U.. hakkında 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan 22.10.2000 tarihli hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile yapılan uygulamanın lehe olduğu anlaşıldığından; duruşma yapılmadan uyarlama isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, hükümlünün infazın durdurulması ve tahliyeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,
Karar verildiği,
Dosyanın Afyon 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 04.12.2014 tarihinde infaz savcılığına gönderildiği, infaz sırasında hükümlünün 28.09.2015 tarihinde yeniden dilekçe vererek içtima kararının yeniden incelenmesini talep ettiği anlaşılmakla;
Hükümlünün aynı nitelikteki talepleri ile ilgili olarak 14.05.2015 tarihli kararımızda da belirtildiği üzere içtima kararlarının itiraz yasa yoluna tabi bulunduğu, itiraz mercii tarafından itirazın reddedildiği, Adalet Bakanlığı tarafından da yazılı emir yoluna gidilmeyeceğinin bildirildiği, Dairemiz tarafından içtima kararlarına karşı bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşıldığından, KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy