(5237 S. K. m. 206) (765 S. K. m. 357) (5326 S. K. m. 40)
Dava ve Karar: TCK'nun 206. maddesindeki suçun oluşabilmesi için failin beyanı üzerine yetkili memur tarafından düzenlenen bir belge olmalı ve bu belgenin yapılan bildirimin doğruluğunu kanıtlama gücüne de sahip olması gerekir. Madde gerekçesinde bu husus kişinin açıklamaları üzerine düzenlenen resmi belgenin bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması suçun oluşumu için gereklidir. Aksi takdirde düzenlenen belge, yapılan beyanın doğruluğunu ispat edemeyeceğinden kişi kendi beyanı ile böyle bir belgenin düzenlenmesine etmen olmuş sayılamaz ve kendisinin bu madde uyarınca cezalandırılmasının neden ve hikmeti kalmaz şeklinde belirtilmiştir. Diğer yandan 765 sayılı TCK'nun 357. maddesinde yer alan gerçek bir belgenin ilişkin olduğu kişi hakkında yalan bildirim suçuna ise 5237 sayılı TCK'da yer verilmemiştir. Bu açıklamalar karşısında; kolluk görevlilerince şüphelenilmesi üzerine kimliği istenen sanığın, ibraz ettiği kimlik üzerindeki fotoğrafın sonradan yerleştirildiğinin hemen fark edilmesinden ibaret olayda, yetkili memur tarafından sanığın beyanını doğrulayıcı ispat gücüne sahip bir belge düzenlenmediği ve görevli kolluk memurlarına kimliği ile ilgili bilgi vermekten kaçınması nedeniyle eyleminin 5326 sayılı Kanunun 40/1. maddesindeki kimliği bildirmeme kabahatini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy