MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
1-Sanıkların “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık ...‘ün savunmasında, şirket yetkilisi olmadığını, şirketin yalnızca ortağı olduğunu ve 12.12.2005 itibariyle tasfiye memuru olarak görevlendirildiğini, suça konu faturaların tasfiye süreci öncesi gerçek mal satışlarına istinaden raporda belirtilenin aksine birden fazla şirket adına düzenlendiğini beyan etmesi, sanık ...‘ın ise sanık ...‘ün patronu olduğunu, okuma yazma bilmemesinden faydalanarak bahsi geçen şirkete ortak yapıldığını, fatura düzenlemeyi bilmediğini savunarak suçlamaları kabul etmemesi ile sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006 takvim yılına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullandığı belirlenen şirket hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ve şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ise bu dava dosyalarının getirtilip incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalardaki imza yazıların sanıklara ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de; mahkûm oldukları uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK‘nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının ve Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy