MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Eşini öldürme, suçu bildirmeme.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 gün ve 2006/2-249-247, 15/07/2008 gün ve 2008/9-95-195, 27.01.2009 gün ve 2008/5-145-2009/8, 19/10/2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararları da gözetilerek;
Maktul . kardeşleri olan .,., ile 1999 doğumlu . velayeten babası . ortak dilekçe ile vekilleri aracılığıyla 03.07.2013 tarihinde sanıkların cezalandırılması talebine ilişkin esas hakkındaki beyanları davaya katılma talebi niteliğinde olduğundan, katılma talebi ile ilgili mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, maktul . kardeşleri .,., ile yaşı küçük ., nitelikli kasten öldürme suçu yönünden doğrudan zarar görmeleri ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, sanık .. hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;
2- Katılanlar .,.,.,.,., sanıklar .,., hakkında suçu bildirmeme suçundan açılan kamu davalarına katılma, hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu hükümlere yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Temyizin kapsamından, sanık . maktul .nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün re'sen ve sanık ile müdafiince temyizine hasren yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . eşi maktul . kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik araştırmaya, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.