MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, mala zarar verme
HÜKÜM: TCK.nun 81, 35 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası
TCK.nun 106/1-2-a. maddeleri uyarınca; 2 yıl hapis cezası,
TCK.nun 151/1 maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'nın cezaevinden gönderdiği 07.10.2015 tarihli dilekçesiyle cezalarının onaylanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteğinin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, kasten öldürmeye teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri inceleme dışı bırakılmış, temyiz incelemesi sadece o yer Cumhuriyet Savcısının tehdit suçuna yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın katılan ...'i tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,
1-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulama ve
2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de;
Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, yine hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ücretlerinin çıkartılması suretiyle yargılama giderleri toplamının ise “293,75 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.