MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs etmek, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM: Sanık ... hakkında;
TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca
5 yıl 10 ay hapis cezası,
6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500.00 TL adli para cezası.
Sanık ... hakkında;
TCK'nun 25. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... müdafii yasal süresi içinde verdiği süre tutum dilekçesinde hükmü yalnızca “sanık” sıfatıyla temyiz ettiğinden, yasal süreden sonra “katılan” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.
3- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm yönünden yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık
Hasan'ın eylemini meşru savunma koşulları altında işlediği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suç niteliğine, katılan ... vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında meşru savunma koşullarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A- Sanık ... hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm yönünden;
Sanığın, TCK'nun 25. ve CMK'nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hükümde yer alan "CMK'nun 223/3-c maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkartılarak yerine "CMK'nun 223/2-d. maddesi uyarınca beraatine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;
a- Oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan 1 gün önce sanık ... ile mağdur ... arasında yaşanan tartışma ve karşılıklı itişme nedeniyle ¼ ile 3/4 oranları arasında cezada indirim öngören TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında cezadan asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
b- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan ve suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki adli para cezası veya seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
c- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.