MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gerekçeli karar başlığına sahte fatura kullanma suçu yönünden sehven “2008” olarak yazılan suç tarihinin; suça konu son fatura tarihi 25.07.2008 olup, KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 25.08.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
I. Sanık hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçundan verilen hükme yönelik incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Aynı KDV beyanname döneminde birden çok sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığının, faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
1-Sanık hakkında, 213 sayılı VUK’nun 359/b maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl hapis cezasından, TCK’nın 43. maddesi gereğince artırım ve aynı kanunun 62. maddesi gereğince indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün yerine yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
II. Sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” suçundan verilen hükme yönelik incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığından sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
1- Hükmün açıklanması konusunda ihbarda bulunulmasına karar verilen Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/30 Esas, 2010/181 sayılı kararının, suç tarihinden sonra 09.03.2010 tarihinde kesinleştiği ve hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi, yasaya aykırı,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Bozmayı gerektirmekte ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmasına ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin tüm kısımların çıkarılması ile yerine “TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy