MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten Yaralama
HÜKÜM: 1- Sanık ... hakkında;
TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53 ve CMUK'nun 326/son maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası,
2- Sanık ... hakkında;
TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62, 53 ve CMUK'nun 326/son maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin hatalı yazılması, mahallinde giderilebilecek yazım hatası olarak görülmüştür.
2- TCK’nun 87/1-d maddesi uyarınca hükmedilen 8 yıl 12 ay hapis cezasından aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 7 yıl 6 ay yerine, 6 yıl 18 ay hapis cezasına hükmedilmesi, CMUK’nun 326. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sonuc cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir nedenene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a)- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri de nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde,
b)- T.C. Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 1.222,00 TL'lik zorunlu müdafii ücretinin çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "136,15 TL" olarak,
Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle, CMUK'nun 322. maddesi uyarınca DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy