MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit.
HÜKÜM: 1- TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.
2- TCK.nun 106/1-1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 3000.TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve tehdit suçlarından açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, vekilinin ise 03.06.2016 tarihli dilekçe ile "duruşmaya katılamayacağını, ilgili suçlardan sanığın üst sınırdan cezalandırılmasını" talep ettiği, bu talebin de davaya katılma talebi niteliğinde olduğu anlaşılmakla; anılan kurum vekilinin davaya katılması konusunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d, 20/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddeleri uyarınca, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının, sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve tehdit suçlarından açılan kamu davalarına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin üst sınırdan ceza tayini gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 30/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.