MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM : Sanık ... hakkında; müşteki ...'a karşı atılı nevi değiştiren ve sübut bulan basit yaralama suçundan eylemlerine uyan TCK'nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK'nun 86/2, 29/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 20 taksitli doğrudan 1500 TL adli para cezası, müşteki Barış Yüzgeleç'a karşı atılı nevi değiştiren ve sübut bulan basit yaralama suçundan eylemlerine uyan TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 86/2, 29/1, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 20 taksitli doğrudan 1500 TL adli para cezası.
Müşteki ...'a karşı atılı nevi değiştiren ve sübut bulan basit yaralama suçundan eylemlerine uyan TCK'nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK'nun 86/2, 29/1, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca 20 taksitli doğrudan 1500 TL adli para cezası.
Sanık ... (... hakkında; Katılan ... Yüzgeleç'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan eylemine uyan TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası, müşteki ...'a karşı atılı nevi değiştiren ve sübut bulan basit yaralama suçundan eylemlerine uyan TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 20 taksitli 3000 TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-) Sanıklar ..., ... (1960), ..., ..., ..., ... ve ...’nın mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükmün mağdurun temyizi üzerine yapılan incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler itiraza tabi olduğundan temyiz incelemesinin kapsamı dışında bırakılmıştır.
2-) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan ve doğrudan adli para cezalarına ilişkin yine sanık ... hakkında ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan ve doğrudan adli para cezasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Karar tarihine göre; doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin, kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, suç vasfına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine.
3-) Sanık ... (1989) hakkında Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurularının incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine ve takdir hakkının lehine kullanılmamasına; katılanın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" yazılmak suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy