MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM: 1- Katılan ...'ı kasten yaralama suçundan beraat,
2- Mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanığın, mağdura yönelik bıçaklı saldırısı nedeniyle, mağdurun sol akciğer zarında delinmeye ve akciğer zarı altında hava ve kan toplanmasına (hemopnömotoraksa), sol uyluk bölgesinde yüzeyel cilt-cilt altı yumuşak doku kesisine neden olduğu olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, mağdurda meydana gelen yaralanmanın oluşturduğu zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek, makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, yine sanık ... hakkında iddia edilen müşteki ...'a yönelik kasten yaralama fiilinden, elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen mahkumiyet hükmünde düzeltme nedeni dışında, beraat hükmünde ise herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, öldürme kastıyla hareket etmeyen sanığın mağdur ...'ye yönelik eyleminin meşru savunma olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, yaralama olduğuna, o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ...'nın müşteki Halil'e yönelik eyleminin sübut bulduğuna, hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmü fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında müşteki ...'ı kasten yaralama iddiası hakkında kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.