MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten öldürmeye teşebbüs, mala zarar vermek
HÜKÜM: 1-Sanık ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan; TCK'nun 151/1, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 1.320 TL adli para cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı hüküm tarihi itibariyle 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suçun vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a- Adli Tıp İhtisas Kurulunun 18.01.2014 tarihli rapor içeriğinden, kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı yüz kemikleri, femur kırığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişide bulunan hastalıkların ölümün meydana gelmesinde etkisi olduğu, yaralanma ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkilediği anlaşılmakla;
Sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında, kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca ve TCK'nun 61. maddesi gereğince makul bir temel ceza ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürme suçundan hüküm kurulması,
b- Gerekçeli kararın 8. sayfasında "maktulün olay tarihinde alkollü olduğu ve sanığı içeri almak istemediği, bunun üzerine sanık ile maktül arasında münakaşa yaşandığı, sanığın söz konusu dernekten çıktığı ancak maktül ile münakaşa etmesi nedeni ile işyerinin camına taş atarak camı kırdığı, maktulün dışarı çıkması üzerine sanığın maktülün taşla kafasına vurmak sureti ile maktülü yaraladığı" kabul edilmesine rağmen, haksız tahrikin değerlendirildiği 9. sayfasında "sanığın aksi sabit olmayan savunmalarına göre, olay gecesi maktulün işlettiği işyerinden ayrılıp gitmek istemesine rağmen maktulün de "oyunu bırakamazsın" diyerek ayrılmasına izin vermemesi, poker oynuyorsun saati var saati dolunca gidersin, gideceksen parayı bırak git" diyerek kendisini dışarıya sürüklemesi eylemleri nedeni ile atılı sucu maktulden kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki davranışların etkisi sonucu tahrik altında işlediğinin kabulü" denilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,
c- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 18/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.